Het pseudo-feest van de liefde is nog maar net achter de rug of ze gooien al naar uw hoofd met chocolade eieren om het Paasfeest in te luiden. Sterker nog, zelfs voor Valentijn waren ze al her en der te vinden.
Ik snap het commerciële standpunt wel, een feestdag uitbuiten uit winstbejag, zo werkt nu eenmaal onze economie, maar toch, het heeft iets masochistisch.
Het is als het eindeloos uitstellen van een orgasme.
Spanning opbouwen, een tijdje flirten met de grens en dan luidkeels klaarkomen, zo zou het moeten zijn.
Maar stel u voor, flirten met de grens en blijven flirten, blijven uitstellen tot al uw genotsorganen verlamd raken door vermoeidheid. De pijn neemt de bovenhand maar nu kan u het niet meer tegenhouden, hoewel u het liefst zou willen terugkeren tot voor u begon.
Het is niet leuk meer, het orgasme komt alleen nog omdat het moet en niet omdat het zo'n deugd doet...

Of is het nu feest van de pseudo-liefde?