Het halfjaarlijkse fenomeen heeft zich gemanifesteerd. Ongeveer een week voelde ik het sluimeren. Acute aanvallen van snotwatervallen die vliegensvlug moeten worden opgedept en/of weggesnoten alvorens de mond te bereiken. Als ze dat toch doen en er net op dat moment een niesbui volgt zijn de gevolgen niet te overzien.
Bij een gewone niesbui vliegt er sowieso al genoeg langs neusgaten en eventueel opengesperde muil naar buiten. Verbeeld je dan in dat daar nog een paar extra fluimkes rond hangen en deze tegen een rotvaart de wijde wereld worden ingestuurd.
Enfin, ik heb het dus vlaggen, een verkoudheid. Dat wordt nog een dag of 14 kletsnatte zakdoeken en onverwachtse windstoten uit mijn tijdelijk defecte reukorgaan. Ook de vermoeidheid als heb ik een harem fysiek te onderhouden is niet van het poesje, al heb ik het geluk alleszins geen eunuch te zijn.

Alleen de gesprekken verlopen een stuk vloeiender...