Decolleté's vervagen tot dikke wollen truien. Rokken verlagen van reet- naar enkelhoogte, schoenen gaan de omgekeerde richting uit en uw lief doet haar dikke flanellen pyjama aan ipv haar babydoll uit.
't Is triestig gesteld met de mode eens de zonnestralen hun warmte verliezen...
De gebronzeerde, gave huid ruimt plaats voor melkwit kiekenvel. De neus is al eens rapper geneigd slijmen uit te stoten ipv wilde bloesems op te snuiven en de tepels worden omgetoverd tot glassnijders.
't Is triestig gesteld met ons lichaam eens de bomen hun loof kwijt zijn...
De nacht begint vroeger en stopt later. Witte vlokken dwarrelen tot groot jolijt van de kinderen, tot grote spijt van de geplooide bumpers, klevend aan de middenberm. Koud, grijs en kil overheersen het humeur.
't Is triestig gesteld met de natuur eens het mazoutverbruik oploopt...
Koppels die knusjes in de zetel tegen elkaar opwrijven. Gemoederen die verhitten, de passie die, in schril contrast met de buitentemperatuur, vurig stijgt. Zomerkinderen die om de haverklap worden verwekt.

't Is triestig gesteld met mijn seksleven...