Het is al lang geleden dat ik hier nog eens iets heb neergepend, maar aangezien ik niet echt een onderwerp weet zal ik het dan maar eens een lijn of 10 over helemaal niets hebben.
Een heel eenvoudige opdracht zo lijkt, of het zo ook zal zijn zal ik u straks weten te vertellen.
Herman Brusselmans heeft het ooit gedaan. "De kus in de nacht", een dikkerdje van zo'n 750-tal bladzijden en reeds op de eerste pagina stond het letterlijk vermeld dat het boek over niks zou gaan. Het klopt ook, ik heb het boek met veel graagte gelezen en ik herinner er mij niks meer van. Schitterend toch?
Niets is dan ook uiterst boeiend aangezien je er kan over praten maar tegelijk niks vertelt. Een beetje zoals een geurloze scheet...het kan veel moeite kosten om die wind uit uw hol te persen maar uiteindelijk overheerst er een neutraal gevoel als al die moeite zelfs geen neushaartje kan doen opschrikken.
Het moet toch erg zijn, in het niets opgaan...maar is dat dan ook niks? Ondefinieerbaar, dat alleszins, maar niks? Dat is heel weinig!
Probeer maar eens aan niks te denken...dat gaat niet, want je denkt aan niks, dus eigenlijk wel aan iets terwijl je het tegenovergestelde beoogt. Een verschrikkelijke kwestie, als je het mij vraagt.
Goed om iemand compleet tuureluut te maken. En waarvoor? Voor niks!
Aangezien ik dit in een weinig minuten heb geschreven kan ik met een gerust hart zeggen dat niks interessant is!

Zo is het toch niet voor niets geweest...