Gisteren is het nogmaals gebleken hoe sommige mannen, of beter gezegd adolescenten, zich maar al te graag in het haantjesgedrag storten wanneer ze in een ren terecht komen bij een nest kippetjes, zelfs niet van zo'n overtuigend hoogstaand pluimage.
Met een hanenkam badend in de wax tracht hij de andere hanen te intimideren door al schallend een beetje van kukeleku te doen, de pretentieuze grijns op zijn gesnavelte niet te vergeten. Dit allemaal om de kipjes te doen kakelen van plezier en zich zo op te werpen tot alfahaan die als enige mag vogelen met al dat pluimvee.
Toegegeven, enkelen van de eihouders vonden dit een kakel waard, jammer genoeg voor hem was het eerder de kip met de dikste filetkes die het hardst tokte. Een eerder lauw succes dus.
Feit is dat deze zelfverklaarde alfabeesten zichzelf meestal de das omdoen en algauw naar beneden donderen in de pikorde om zich zo in de diepste dalen van het haandom tevreden te moeten stellen met een omega-titel.

Of met wat geluk worden ze bedropen met wijn