't Is een wreed instrument, dat brein van ons. Let op, dankzij dat brein zijn we in staat pakweg de zeven werken van barmhartigheid uit ons botten te slaan of, mede via empirisch onderzoek, snel te kunnen bepalen welke cupmaat dat sappige veulen heeft dat tegenover u zit...
Mijn persoonlijk brein stelt mij bijvoorbeeld in staat om vreemde linken te leggen tussen ontpitte druiven en een vijfpotig albino-konijn met hangoren, waardoor ik u, mijn allerliefste lezers, op regelmatige basis kan plezieren op literaire hoogstand en letterpleziertjes...
Maar soms, heel soms, zijn die talloze grammen kwabben een oord van verderf, tweespalt en helse miserie...vooral wanneer je daar weer ligt te draaien en tobben in uw bedstee.
Tobben over het feit wat morgen te eten, dat je eigenlijk wel zin hebt in pasta, maar ook in frieten en dat die combinatie al eens tot vreemde, darmelijke uitspattingen zou kunnen leiden...
Tobben over het feit dat je er misschien toch kan naast zitten wat betreft de cupmaat van de hierboven vermelde deerne, niet dat het er uiteindelijk iets toe doet maar toch, uw heilige overtuiging als bustekenner zomaar teniet gedaan door iets futiel als een hoop vlees onder de schedelpan...
Tobben over wat nu weer te schrijven voor die horde fans die je dagelijks overstelpen met fanmail, gebraden kippen en oneerbare voorstellen.

Maar versta me niet verkeerd, vooral met dat laatste heb ik weinig problemen...