Hij leerde haar kennen tijdens de Kristalnacht, de avond bij uitstek voor ontelbare pubers om tegen een uur of 1 reeds de Overpoortse straatstenen te muilen of op zijn minst hun maaginhoud tentoon te spreiden op datzelfde gesteente.

Hij zat met zijn gezelschap op café, zich verkneukelend in de lijdensweg van menig tienerlichaam, wanneer zijn blaas zich roerde.
Op weg naar het toilet zag hij haar zitten, daar aan het einde van de toog. Goddelijke neigingen die halflang gerokt en met laarzen aan sensueel de lippen zetten aan een kriek, Lindemans, op het eerste gezicht.
Hun blikken kruisten en konden elkaar net zolang volgen als de nekwervels het toelieten. Hetzelfde gebeurde toen hij terug slenterde richting tafel, zij het dan in de omgekeerde richting.
“Ik moet iets doen. Ik kan haar niet zomaar laten voorbij gaan. Als ik al een kans heb is de kans nog kleiner dat ik er ooit nog zo één krijg…”. Gedachten die, tussen het gepalaver met zijn gezelschap door, de bovenhand namen, hem deden rechtstaan, opkijken en zien…dat ze weg was. Geen jas, geen handtas, zelfs geen enkele van haar blonde haren die ze had achtergelaten.
Lichtjes bedroefd en zichzelf verwijtend stapte hij nogmaals richting wc wanneer zij er net buiten trad en met een lichte teleurstelling in de ogen trachtte te glimlachten.

“Al naar huis?” vroeg hij, om toch maar iets gezegd te hebben.
“Ik had gehoopt iets te drinken met een leuke vent, maar hij nam niet echt initiatief” zei de 20-jarige stoot, begeleid door een knipoog.
“Ach, venten zijn idioten, maar wil je hier anders nog iets drinken met mij in de plaats?” probeerde hij de meubelen te redden.
“Neen,” en even was het stil, “niet hier, op mijn kot, ik heb nog een halve fles rode wijn staan en het is zonde ze te moeten weggieten.”
Hij glimlachte en knikte instemmend aangezien hij van verbazing toch even geen woord meer kon uitbrengen.

Snel na ze op haar kot waren aangekomen en nauwelijks een slok wijn genomen, versierden meer en meer vestimentaire eenheden de vloer. Wild kussend kleedden ze elkaar uit. Iets TE wild kussend dacht hij bij zichzelf maar ach, als dat alles is. Jammer genoeg voor hem was dat nog lang niet alles…

Haar perfect ogende borsten ontplooiden zich tot half afgelaten ballonnen met veel te grote ventielen, zowel de oksels als haar venusheuvel konden niet anders dan een eigen biotoop bevatten en even dacht hij zelfs gebeten te worden wanneer hij met zijn vingers haar schaamstreek roerde.
Vertwijfeld en teleurgesteld nam hij een paar stevige slokken wijn, draaide haar op de buik en besloot de rit te volbrengen als een intiem onderonsje tussen hem en haar achtersteven, zowat het enige wat min of meer aan de verwachtingen voldeed.
Na een kwartier stompen en dauwen was hij verblijd te horen dat ze kwam. Voor hem zat het er niet in vandaag, maar op dat eigenste moment was zijn enige gedachte het pand te ontvluchten.

Naarstig kleedde hij zich aan en op de vraag of hij nog niet even wilde blijven antwoordde hij met een vluchtige kus en de belofte dat hij haar de dag erop zou bellen, erop rekenend dat hij al een eind verderop zou zijn eer ze tot het besef kwam dat hij haar nummer niet eens had.