Iets te voorbarig was ik, toen ik vorige week mijn gemis aan de amoureuze allochtonen luidkeels toegaf. Deze morgen stonden ze weer in een innige omhelzing en deden mij beseffen dat dat zeemzoete gezwets mij eerder schele koppijn bezorgt dan een verwarmde rechter hartkamer.
Ik kan me in hun passionele verliefdheid inleven en met wat moeite zelfs hun hoop delen op een eeuwig durend verbond Al denk ik dat het meer zal weg hebben van de kroniek van een aangekondigde dood, maar zeg niet dat ik dat gezegd heb!
Mag ik die muilende Maghrebbers niet inruilen voor een lesbisch koppel? Een zwartharige en een rosse, als het even kan met B en/of C-cup. Gaarne ook zonder cliché-manwijf-lesbo eigenschappen maar eerder van het alleen-in-de-betere-pornoprent-te-zien type.

Dat ze maar rap terug weg zijn, die twee!